و لوضع مجاهدة إبليس عن القلوب و لنفى معتلج الرّيب من النّاس و لكنّ اللّه يختبر عباده بأنواع الشّدائد و يتعبّدهم بأنواع المجاهد و يبتليهم بضروب المكاره إخراجا للتّكبّر من قلوبهم و إسكانا للتّذلّل في نفوسهم و ليجعل ذلك أبوابا فتحا إلى فضله و أسبابا ذللا لعفوه . ( 14 ) » ترجمه آيا مشاهده نمىكنيد كه همانا خداوند سبحان ، انسان‌هاى پيشين از آدم عليه السّلام تا آيندگان اين جهان را با سنگ‌هايى در مكه آزمايش كرد كه نه زيان مىرسانند و نه نفعى دارند ، نه مىبينند ، و نه مىشنوند اين سنگ‌ها را خانه محترم خود قرار داد و آن را عامل پايدارى مردم گردانيد ؟ سپس كعبه را در سنگلاخ‌ترين مكان‌ها ، بىگياه‌ترين زمين‌ها و كم فاصله‌ترين دره‌ها ، در ميان كوه‌هاى خشن ، سنگريزه‌هاى فراوان ، و چشمه‌هاى كم آب و آبادىهاى دور از هم قرار داد ، كه نه شتر ، نه اسب و گاو و گوسفند ، هيچ كدام در آن سرزمين آسايش ندارند . سپس آدم عليه السّلام و فرزندانش را فرمان داد كه به سوى كعبه برگردند و آن را مركز اجتماع و سر منزل مقصود و بار اندازشان گردانند ، تا مردم با عشق قلب‌ها ، به سرعت از ميان فلات و دشت‌هاى دور و از درون شهرها ، روستاها ، دره‌هاى عميق و جزاير از هم پراكنده درياها به مكه روى آورند ، شانه‌هاى خود را بجنبانند و گرداگرد كعبه لا إله الا اللّه بر زبان جارى سازند و در اطراف خانه طواف كنند و با موهاى آشفته ، و بدن‌هاى پر گردوغبار در حركت باشند . لباس‌هاى خود را كه نشانه شخصيّت هر فرد است درآورند و با اصلاح نكردن موهاى سر ، قيافه خود را تغيير دهند ، كه آزمونى بزرگ و